[no_toc]

آیا ضد آفتاب‌ها (Sunscreen) سمی هستند؟

نه، این یک باور غلط است. اکثر ضدآفتاب‌ها با استانداردهای سختگیرانه ایمنی ساخته شده‌اند و مواد تایید شده توسط سازمان‌های بهداشتی رو دارن.

آیا SPF معیاری برای مدت زمان مجاز ماندن زیر آفتاب هست؟

نه. SPF فقط به سطح محافظت در برابر اشعه UVB که باعث آفتاب سوختگی میشه، اشاره داره. SPF 30 به این معنی است که ضد آفتاب 97 درصد از اشعه UVB را مسدود میکنه. شما حتی اگر از ضد آفتاب با SPF بالا هم استفاده کنید، باز هم باید هر دو ساعت یکبار ضد آفتابتون رو تمدید کنین.

آیا ضدآفتاب رو لازمه هر روز بزنم؟

بله، آفتاب حتی تو روزهای ابری هم به پوست آسیب می‌زنه و فرقی نمی‌کنه پوستت چه رنگی باشه. تحقیقات نشون دادن که حتی آفتاب پشت شیشه ماشین هم میتونه خطر سرطان پوست رو بالا ببره.

SPF 30 یا 50 SPF؟ کدوم بهتره؟

هر دوش خوبن! ضد آفتاب SPF 30، 97% از اشعه‌های مضر UVB رو که باعث آفتاب سوختگی می‌شن، مسدود می‌کنه. ضد آفتاب SPF 50 هم 98% از این اشعه‌ها رو مسدود می‌کنه. تفاوتشون فقط 1% هست.

SPF 30:

• برای بیشتر آدم‌ها با پوست معمولی که توی روزمره بیرون می‌رن کافیه.
• قیمتش ممکنه بهتر باشه و روی پوست هم سبک‌تر باشه.

SPF 50:

• یه ذره بیشتر از SPF 30 از پوست محافظت می‌کنه و برای افراد با پوست حساس‌تر به آفتاب مناسب‌تره.
• ضد آب بودنش بیشتره و برای بیرون رفتن طولانی یا شنا مناسب‌تره.
• ممکنه روی پوست غلیظ‌تر و چرب‌تر به نظر بیاد.

ضد آفتاب طیف وسیع (broad spectrum) فرقی با ضد آفتاب معمولی داره؟

بله، این عبارت به میزان حفاظت دربرابر اشعه‌های UVA و UVB اشاره داره که هر دو برای پوست شما مضر هستن. کرم ضد آفتابی که بخواید انتخاب کنید، باید حتماً این دو نوع اشعه رو بلاک کنه. اگه روی بسته‌بندی کرم ضد آفتاب مورد نظرتون عبارت “broad spectrum” یا “پهنای باند وسیع” رو دیدین، این یعنی اون کرم می‌تونه از پوستتون در برابر هر دو نوع از این اشعه‌های مضر محافظت کنه.

آیا ضد آفتاب باید هر دو ساعت یکبار تمدید بشه؟

بله، توصیه شده ضدآفتاب را هر دو ساعت و بعد از شنا کردن یا تعریق شدید، دوباره تمدید بشه.

آیا ضد آفتاب‌های معدنی بهتر از شیمیایی هستند؟

نه لزوماً. هر دو نوع ضدآفتاب مزایا و معایب خاص خود را دارند. از لحاظ مکانیزم کار کرد باید بدونید که هر دو نوع ضد آفتاب می‌تونن موثر باشن. ضد آفتاب های معدنی با ایجاد یک لایه فیزیکی روی پوست، اشعه های خورشید را منعکس می‌کنند، در حالی که ضد آفتاب های شیمیایی اشعه های خورشید را جذب و خنثی می‌کنن. ضدآفتاب‌های معدنی ممکنه برای پوست‌های حساس مناسب‌تر باشند، اما ضدآفتاب‌های شیمیایی معمولاً سبک‌تر هستند و پوشش دهی بهتری دارند.

آیا ضد آفتاب‌ها باعث ورود مواد به جریان خون میشن؟

برخی مطالعات نشون داده که مقادیر ناچیزی از مواد ضدآفتاب میتونه به جریان خون جذب بشه، اما تاکنون هیچ شواهدی مبنی بر مضر بودن این جذب برای سلامتی وجود نداره.

سلام خوشگلا.. امروز با جدول رتبه‌بندی بهترین مارک لوازم آرایشی به تفکیک محصول اومدیم تا خیلی سریع بفهمیم که مثلا بهترین مارک لوازم آرایشی سال 2024 چیه؟ مثلا امسال بهترین ریمل توی دنیا چیه؟ یا بهترین کرم پودر برای پوست چرب رو چه برندی تولید میکنه؟ یا بهترین مارک رژ لب کدومه؟ و خیلی از این قبیل سوالات که احتمالا ذهنتون رو مشغول کرده.

شاید سوال اصلی که اول باید بپرسین اینه که:

معتبرترین مرجع رتبه بندی محصولات آرایشی در جهان چیه؟

پاسخ: نمی‌دونیم! چرا؟ چون در حال حاضر، اصلا هیچ مرجع واحدی به عنوان معتبرترین مرجع رتبه بندی محصولات آرایشی در جهان وجود نداره و هر مرجع معیارهای خاص خودشو برای ارزیابی محصولات داره. اما شناخته‌شده‌ترین مراجع توی ای حوزه عبارتند از: Ulike.com، .Cosmopolitan ،Good Housekeeping  ،RealSimple ،Consumer Reports

راستی ما هم برای پیشنهاد رتبه‌بندی‌هامون از منتخب همین منابع استفاده کردیم به شکلی که به نظر خودمون جامع‌تر و منصفانه‌تر باشه!

بهترین مارک لوازم آرایشی جهان چیه؟

ابتدا با اصلی‌ترین و کلی‌ترین سوال ممکن شروع می‌کنیم: “بهترین برندهای لوازم آرایشی جهان چیه؟”. خیلی ساده بخام بگم این سوال خیلی دقیق نیست. ملاک‌های زیادی برای رتبه‌بندی برندها وجود داره ولی اگه بخایم براساس معیارهای کلی مثل محبوبیت، کیفیت و تنوع محصولات این سوال رو جواب بدیم؛ بفرمایید! این شما و این هم جدول بهترین مارک های لوازم آرایشی جهان در سال 2024!

بهترین مارک رژ لب چیه؟ کدوم مدل رژلبها پرطرفدارترند؟

رژ لب بهترین دوست یه خانومه! آخه آرایش بدون رژ لب انگار یه چیزی کم داره. رژ رنگای مختلفی داره، از نود ملایم تا قرمز جیغ، که هر کدوم میتونه شخصیتت رو نشون بده و اعتماد به نفست رو بیشتر کنه.

ولی خب انتخاب رژ لب خوب سخته. چون هم باید رنگ خوبی داشته باشه، هم ضد آب باشه، نباید هم چسبناک باشه، نباید هم لب رو خشک کنه، نباید هم دور لب پخش بشه و مهمتر از همه نباید مواد سمی مثل سرب هم داشته باشه. حالا مارک‌های خوب رژ لب که کیفیت بالا و تنوع داشته باشن کدومن؟ توی این همه مدل کرمی، مات، براق، مایع و ساتن کدوم رو باید انتخاب کنی؟

 این شما و این لیست معتبرترین برندهای رژلب به همراه محبوب‌ترین مدل رژلبهاشون توی بازار!

بهترین مارک ریمل چیه؟ کدوم مدل ریمل‌ها پرطرفدارترند؟

ریمل یکی از لوازم ضروری آرایش هر خانومه که انتخابش همیشه آسون نیست. براتون یک راهنمای سریع داریم:

اگه مژه‌های کوتاه داری، یه ریمل با برس باریک و بلند و فرمول بلندکننده بگیر که چشمات رو درشت‌تر نشون بده.
اگه مژه‌های کم‌پشت داری، یه ریمل با برس کلفت و پر و فرمول حجم‌دهنده بگیر که مژه‌هات پرتر به نظر برسن.

خلاصه که یک ریمل مناسب اونی هست که بشه راحت استفاده کرد و برس اون بیش از اندازه بزرگ نباشه، ماندگاری بالا داشته باشه، راحت بشه پاکش کرد، زود خشک بشه، روی چشم پخش نشه، مژه‌ها رو گوله گوله نکنه و البته همونی باشه که توی تبلیغش گفته میشه!

 این شما و این لیست معتبرترین برندهای ریمل به همراه محبوب‌ترین مدل ریملهاشون توی بازار!

بهترین مارک سایه چشم چیه؟ کدوم مدل سایه‌ها پرطرفدارترند؟

رسیدیم به سایه چشم و یک راهنمای سریع برای انتخاب این محصول:
1. رنگ قوی و بافت نرم سایه: رنگ سایه باید پررنگ باشه و به راحتی روی هم ترکیب بشه. همچنین سایه با بافت نرم و پودری، رنگ رو بهتر نشون میده.
2. تنوع رنگ و بافت: پالت با حداقل ۲ تا بافت (مثلا مات و شاین) و رنگ پایه برای هر استایلی خوبه. رنگ‌های متنوع و شاین‌دار برای آرایش‌های خاص‌تر کاربرد داره.
3. تناژ رنگ مناسب پوست: سایه رو با توجه به تناژ سرد یا گرم پوستت انتخاب کن. مثلا برای پوست‌های سرد، سایه طوسی و قهوه‌ای مایل به خاکستری خوبه.
4. راحتی استفاده: پالت با آینه و براش برای مسافرت و بیرون رفتن عالیه. یه پالت با ابزار کامل، کار رو برای مبتدی‌ها راحت‌تر می‌کنه.

قبل از خرید، حتما تست کن تا بهترین سایه رو برای پوست و سلیقتت پیدا کنی!

این شما و این لیست معتبرترین برندهای سایه چشم به همراه محبوب‌ترین مدلهاشون توی بازار!

بهترین مارک خط چشم چیه؟ کدوم مدل مداد چشم پرطرفدارترند؟

خط چشم از محصولاتیه که تنوع بالایی داره و موقع انتخابش چند نکته مهم هست که باید خاطرت باشه:

• نوع خط چشم: اگه میخوای خط چشم گربه‌ای بکشی، خط چشم مایع مثل Wet n Wild Megaliner انتخاب خوبیه. اگه خط چشم میخوای که بعد شستشو هم باقی بمونه، یه مداد با فرمول ژلی یا ضدآب بگیر. مدادای ساده‌تر هم توی بازار هستن. خط چشمای آبرنگی هم برای اجرای طرح‌های فانتزی و گرافیکی خوبن.
• رنگ و غلظت: خط چشمی که انتخاب میکنی باید رنگ قوی و غلیظی داشته باشه.
• نوک خط چشم: اگه میخوای خط چشم گربه‌ای بکشی، نوک خط چشم باید تیز باشه. اگه مدادی میخوای، باید تراش یا سرپیچ داشته باشه.
• پاک شدن راحت: خط چشم باید راحت پاک بشه و اذیتت نکنه (مثل L’Oréal Paris’ Flash Cat Eyeliner).
• سرعت خشک شدن: اگه همیشه عجله داری، یه خط چشم انتخاب کن که زود خشک بشه (مثل e.l.f. Cosmetics’ Intense Ink Eyeliner). مداد زودتر خشک میشه ولی اگه میخوای خط چشم مایع بزنی، قبلش یه کم سایه بزن که زودتر خشک بشه.

این شما و این لیست معتبرترین برندهای خط چشم به همراه محبوب‌ترین مدل خط‌چشم‌هاشون توی بازار!

بهترین مارک رژگونه چیه؟ کدوم مدل رژگونه‌ها پرطرفدارترند؟

انتخاب رژگونه هم جزو مواردی هست که به نوع پوست بستگی داره.

اگه پوست خشک داری، رژگونه کِرِمی بخر تا راحت پخش بشه و پوست رو خشک نکنه.
اگه پوست چرب داری، رژگونه پودری بخر که بیشتر دووم بیاره.
اگه پوست معمولی داری، هر مدلی میتونی انتخاب کنی!

رژگونه مات بخرین یا شاین یا طبیعی؟ شاین به پوست جوون میاد، مات برای پوستای چرب خوبه و طبیعی مناسب همه انواع پوسته.
رنگ رژگونه چی باشه؟  به رنگ پوستت دقت کن، مثلا کسایی که پوست سرد دارن، طیف صورتی ملایم بهشون میاد.
ترجیحا رژگونه‌ای بردار که رنگش زود روی پوست نشینه ولی مدت بیشتری رو پوست بمونه.
اگه پوست چرب داری یا میخوای آرایشت بیشتر دووم بیاره، رژگونه‌های ضدآب یا مات و غلیظ رو انتخاب کن.

در کل بهترین راه اینه که یه سری به مغازه لوازم آرایشی بزنی و تست کنی تا ببینی کدوم رژگونه به پوستت بیشتر میاد.

این شما و این لیست معتبرترین برندهای رژگونه به همراه محبوب‌ترین مدل‌هاشون توی بازار!

بهترین مارک کرم پودر چیه؟ کدوم مدل کرم پودر پرطرفدارترند؟

کرم پودر از اون محصولات آرایشیه که ارتباط تنگاتنگی با سلامت و مراقبت پوست در بلندمدت داره. پس توی انتخابش هیچ‌جور اهمالی جایز نیست. محصولی رو انتخاب کن که واقعا مناسب پوست خودته و به سلامتش کمک میکنه، (نه اینکه آسیب بزنه!)

چند نکته مهم توی انتخاب کرم پودر بگیم که خیلی به دردتون میخوره:

پوشانندگی کرم پودر باید چقدر باشه؟

• کرم پودر سبک بخر اگه پوست صاف داری و فقط میخوای کمی ایرادات جزئی رو بپوشونی.
• کرم پودر با پوشانندگی متوسط بخر اگه  جای جوش غیرعمیق و لک‌های کم‌رنگ داری.
• کرم پودر با پوشانندگی بالا بخر اگه جای جوش‌های عمیق، جای زخم یا تیرگی‌های شدید داری.

اگه پوست چرب داری:

• پوشش: متوسط یا بالا رو انتخاب کن.
• فینیش: حتما مات باشه تا برق اضافی رو بگیره.

اگه پوست خشک داری:

• پوشش: سبک یا متوسط بگیر.
• فینیش: از مدل درخشان (dewy) استفاده کن تا پوستت خشک نشه.

 اگه پوست حساس داری:

• دنبال محصولات فاقد عطر و غیر جوش‌زا (non-comedogenic) باش.

این شما و این لیست معتبرترین برندهای کرم پودر به‌همراه محبوب‌ترین مدل‌های کرم پودرهای توی بازار!

بهترین مارک کانسیلر چیه؟ کدوم مدل کانسیلر پرطرفدارترند؟

انتخاب یک کانسیلر مناسب هم کاملا تابعی از شرایط خاص پوستتونه. چرا؟ چون هدف پوشوندن عیوب ظاهریه.

چه نوع کانسیلری باید بخرم؟

• مایع بخر اگه پوستی نسبتا صاف یا لکه‌های کم‌رنگ داری چون این نوع کانسیلر پوشش سبک و طبیعی میده.
• کرمی بخر اگه پوشش قوی‌تر میخای مثلا برای پوشوندن جای جوش، لک و تیرگی.
• استیکی بخر اگه جابجایی راحت بیرون منزل برات مهمه و میخای سر کار یا محل تحصیل سریع از محصول استفاده کنی.

قدرت پوشانندگی کانسیلر باید چقدر باشه؟

• سبک: برای قرمزی یا لکه‌های جزئی.
• متوسط: برای پوشش بیشتر جای جوش و تیرگی.
• بالا: برای جای جوش شدید، لک‌های تیره یا تیرگی دور چشم.

کدوم فینیش برای کانسیلر مناسبه؟

• اگه پوست خشک داری، برو سراغ فینیش درخشان (dewy) یا طبیعی.
• اگه پوست چرب داری، برو سراغ فینیش مات یا نیمه مات.
• اگه هم پوست معمولی داری، برو سراغ فینش طبیعی.

درنهایت به رنج رنگ‌های برند توجه کن، مخصوصا اگه پوست‌ نسبتا تیره‌تری داری.

این شما و این لیست معتبرترین برندهای کانسیلر به‌همراه محبوب‌ترین مدل‌های کانسیلر توی بازار!

بهترین مارک هایلایتر چیه؟ کدوم مدل هایلایترها پرطرفدارترند؟

اولین سوال احتمالا اینه که آیا اصلا تونر لازمه؟ خب، به لطف hینستاگرام انواع تونرهای پوست و مو این روزها دارن توی روتین‌های مراقبت پوستی جولان می‌د‌ن، ولی آیا این محصولات واقعا ارزش خریدن دارن؟ بیا همه سوالات رو در‌باره‌ی تونر بررسی کنیم.

تونر چیکار می‌کنه؟

جواب:‌  تونر یه محصول مراقبتیه که بعد از شستن صورت می‌زنیم. هم آرایش و آلودگی رو جمع می‌کنه، هم منافذ پوستی رو تمیز میکنه و آماده‌ش می‌کنه واسه مرحله‌های بعدی. معمولا حاوی الکل هست که چربی و سلول‌های مرده رو از پوسته پاک می‌کنه. بعضیاشون هم ترکیباتی مثل گلیسیرین یا هیالورونیک اسید دارن که پوست رو آبرسانی و تغذیه می‌کنن. خلاصه که با یک تونر خوب می‌تونی با منظره هولناک جوش‌های غافلگیر‌کننده درست قبل از مهمونی خداحافظی کنی!

پس تونر حتما خوبه دیگه؟

جواب:‌ نه کاملا! اکثر تونرها الکل زیادی دارن که ممکنه پوستتو خشک و پوسته‌پوسته کنه. واسه همین یا باید برای سراغ تونرهای خونگی یا محصولات تست‌شده روی پوست خودت.

انواع تونر کدومه؟

• تونر مخصوص پوستهای چرب: به درد پوستای چرب و جوش‌دار می‌خوره. چربی و آلودگی رو کم می‌کنه و نمی‌ذاره منافذ بسته بشن. ولی نباید زیاد بزنی، چون به شدت پوست رو خشک می‌کنه!
• تونر مخصوص پوستهای معمولی: پوستای معمولی تا مختلط برای این تونر عالین. آرایش و آلودگی‌های مونده رو پاک میکنه و به بهبود پوست‌های جوش‌دار و منافذ بسته هم کمک می‌کنه و کمی روشنشون هم میکنن.
• تونر آبرسان: پوستهای خشک و حساس عاشقشن! آبرسانی و تغذیه می‌کنه، بعضیاشون هم ترکیباتی دارن که پوست رو تسکین میدن. می‌تونی هر روز بزنی، ولی پوستهای خیلی خشک و حساس شاید بیشتر لازم داشته باشن.

چطور بفهمم چه تونری به پوستم می‌خوره؟

جواب: این یه کمی سخته! بعضی پوستها به آبرسانی نیاز دارن، بعضیا به روشن‌کننده. تونرهای مختلفی هم هست، با الکل یا بدون الکل. چیکار کنیم پس؟

• • به مواد تشکیل‌دهنده نگاه کن:
    • برای پوست چرب، دنبال ترکیباتی مثل سالیسیلیک اسید باش.
    • برای پوست خشک، دنبال ترکیبات گلیسیرین و آلوئه ورا باش.
    • برای پوست حساس هم دنبال تونر بدون الکل با مواد ملایم و بدون اسانس باش. (ترکیبات بابونه یا اسطوخودوس خیلی آرام‌بخش هستن)
    • برای پوست معمولی: دنبال تونر ملایم با عصاره‌های گیاهی یا آنتی‌اکسیدان باش.
  • حتما اول روی پوست تست کن: یه قسمت کوچیک از پوستت، مثلا کنار فک یا پشت گوش رو تست کن. اگه قرمز شد، خارش یا سوزش داشتی، بیخیالش شو! به همین راحتی!

یعنی با خیال راحت هر روز بزنم؟‌ نکنه جوش بزنم؟‌

جواب:‌ زياده‌روی نکن! استفاده زیادی از تونر، قرمزی و تحریک پوست رو به همراه میاره. همش به خاطر الکله! بهترین راهکار برای این موضوع تست هست که توی جواب سوال قبل گفتم. یادت باشه در صورت بروز حساسیت میتونی از یه جایگزین بدون الکل و طبیعی مثل گلاب استفاده کنی. (هرچند نباید انتظار خاصیت تمیزکنندگی زیادی از گلاب داشته باشی)

خب پس چه پوستی واقعا به تونر احتیاج داره؟‌

جواب:‌ واسه پوستای حساس، تونر یه معجزه عالیه! چون یه لایه محافظتی اضافه می‌ده و تو تمیز کردن عمقی منافذ از آلودگی‌ها معرکه‌ست.

]]> https://zibanews-sep-05-2025-1/what-does-toner-do/feed/ 0 https://zibanews-sep-05-2025-1/history-of-lipstick/ https://zibanews-sep-05-2025-1/history-of-lipstick/#comments Tue, 24 Oct 2023 11:39:49 +0000 https://zibanews-sep-05-2025-1/?p=3886 تاریخچه رژلب

در میان تمامی محصولات آرایشی که از زمانهای باستان تابه‌امروز خلق شده‌اند، رژ لب دشوارترین مسیر را برای رسیدن به جایگاه فعلی‌اش در دنیای آرایش طی کرده است.

با اینکه امروزه رژلب‌ها و رژگونه‌هایی با انواع رنگ‌ها و مدل‌ها در سراسر دنیا به‌طور گسترده استفاده می‌شوند، اما اوضاع همیشه این‌گونه نبوده است. به دلیل تأثیر قدرتمندی که این محصول بر زیبایی چهره ما دارد و پتانسیل آن در ایجاد جذابیت و دلربایی، رژ لب‌ها همواره در کانون توجه خالقان مد و سایر نیروهایی از بازار بودند که خود سعی در محدودسازی استفاده از این محصول را داشتند. (بله، محدودسازی! درست شنیدید! وقتی می‌گوییم :محدودسازی»، واقعاً منظورمان همین کلمه است!)

در اغلب قرون وسطی و دوران تاریک اروپا، رژ لب و هر نوع آرایشی که به‌طور چشمگیری ظاهر ما را تغییر می‌داد، از نظر جامعه پزشکی (ظاهراً به این دلیل که آن زمان تصور میشد از گردش طبیعی خون در صورت جلوگیری می‌کند) و نیز از سوی کلیسای مسیحیت، ناسالم تلقی می‌شد. اما این محدودیت‌ها در مورد تمدن‌های آسیایی و خاورمیانه صادق نبود. همان دوره‌ای که اروپا در یک سکون 1000 ساله فرو رفته بود، تمامی پیشرفت‌های مهم در زمینه رژ لب در آسیا به عرصه ظهور رسید.

در آنجا، شیمی‌دان‌ها بی‌وقفه به دنبال یافتن روش‌های جدید برای ساخت انواع محصولات آرایشی بودند که شکل و شمایل کل تمدن‌ها را تغییر می‌داد. آثار این تلاش‌های دیرپا را می‌توان هنوز در تمدن‌های چین، ژاپن و بسیاری از کشورهای آسیایی دید؛ به‌گونه‌ای که حتی امروز هم از رژ لب و سایر محصولات آرایشی به‌طور گسترده‌ای در این مناطق استفاده می‌شود (کافی است نگاهی به تصاویر آن گیشاهای سفید با لب‌های رنگ‌شده با رنگ قرمز یا مشکی بیندازید).

اما پیش از آنکه ببینیم چگونه رژ لب توانست این‌قدر محبوب شود، بیایید نگاهی به منشاء آن بیندازیم.

اگرچه مدارکی وجود دارد که نشان می‌دهد تمدن‌های باستانی حتی تا 12 هزار سال پیش هم از راه‌های مصنوعی برای زیباتر کردن ظاهر خود استفاده می‌کردند، اما اولین رژلب مصنوعی (که مستقیماً از منابع طبیعی مانند آب میوه‌ها یا گیاهان تهیه نشده باشند)، حدود 5 هزار سال پیش در بین‌النهرین (یا عراق امروزی) اختراع شد؛ جایی که زنان در آن سنگ‌های گران‌بها و نیمه‌گران‌بها را به‌صورت پودر درمی‌آوردند و باظرافت روی لب‌ها و پلک‌های خود می‌مالیدند.

پس از این، بزرگ‌ترین تحول در تولید رژ لب در مصر باستان رخ داد، جایی که کل جمعیت استفاده از آرایش را نه تنها به‌عنوان راهی برای زیباتر شدن، بلکه به‌عنوان راهی برای محافظت از خود در برابر آفتاب سوزان و بادهای خشک بیابانی پذیرفته بودند.

در این منطقه، رژ لب تبدیل به بخشی از روتین آرایشی همگانی شد، البته به‌جز برای طبقات فقیر که حتی از پس خرید ارزان‌ترین مواد آرایشی هم برنمی‌آمدند. در ابتدا رژ لب از نوعی ترکیب رنگی بدست می‌آمد که از جلبک دریایی، یُد و برومور منیت استخراج می‌شد. از آنجا که این ترکیب بسیار سمی بود، در نهایت راهی پیدا کردند تا رنگ قرمز را از حشراتی مثل سوسک و مورچه استخراج کنند.

احتمالا نام کلئوپاترای مشهور را با آن با لب‌های رنگ‌شده شنیده‌اید؛ پادشاهی بی‌رحم در بازه زمانی  30 الی 51 سال قبل از میلاد مسیح بر سرزمین مصر حکمرانی می‌کرد.

با این حال، تا 1500 سال بعد از مرگ کلئوپاترا نیز تقریبا هیچ نشانه‌ای از محصولات آرایشی و به‌ویژه رژ لب در اروپا به چشم نمی‌خورد. وضعیت بد اقتصادی، جنگ‌ها، فقدان علم و مد و همچنین انزوا از آسیا و آفریقا موجب شد تا رژ لب تنها پس از آغاز عصر رنسانس به اروپا بازگردد. اما محبوبیت واقعی رژ لب را نهایتا در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 یعنی پس از انقلاب صنعتی و ظهور صنهت عکاسی و سینما (و البته افول دوران ویکتوریایی) می‌توان شاهد بود.

از دهه 1920 به بعد، رژ لب و سایر انواع محصولات آرایشی در سراسر جهان گسترش یافت و به بنیان مد مدرن تبدیل شد.

جالب است بدانید در طول جنگ جهانی دوم، رژ لب قرمز به نمادی از مقاومت در برابر رژیم نازی تبدیل شد. هیتلر رژ لب را به دلیل زننده بودن و به خاطر اینکه از چربی حیوانی تهیه می‌شد، دوست نداشت. رژ لب قرمز جنبش مقاومت، “مونته‌زوما رد” نام داشت و توسط الیزابت آردن در تناسب با رنگ لبه‌های یونیفورم نظامی طراحی شده بود.

این محصول آرایشی با عبارت “اثر رژلب” (lipstick effect) حتی به دنیای اصطلاحات اقتصادی هم وارد شده است.

اثر رژ لب یک پدیده اقتصادی است که به تمایل مصرف‌کنندگان به خرید کالاهای لوکس کوچک، مانند رژ لب، در دوران رکود اقتصادی یا زمانی که از نظر مالی در مضیقه هستند، اشاره دارد. در حالی که در این شرایط، تقاضا برای کالاهای لوکس گران‌قیمت کاهش می‌یابد، اما تمایل به خرید اقلام لوکس کوچک با قیمت مناسب (مثل همین رژلب) همچنان پایدار می‌ماند. این پدیده اولین بار در دوران رکود اقتصادی آمریکا در دهه 1930 میلادی نامگذاری شد، دورانی که زنان علی رغم شرایط اقتصادی بسیار سخت آن روزگار آمریکا علاقه خود را به خرید این محصول نسبتا لوکس از دست ندادند…

امروزه هم رژلب نه تنها یک جزء جدایی‌ناپذیر از کیف آرایشی زنان،  بلکه خود نمادی زیبا از زندگی است…
نمادی از تسلیم‌ناپذیری زنان در برابر ناملایمات زندگی…
نمادی از مقاومت در برابر زشتی..

نقاشی بدن یک شکل از هنر است که از دوران پیش از تاریخ و آغاز تولد نژاد انسان تا دوران مدرن همراه ما بوده است. در این سبک هنرمندان از بدن انسان به عنوان بومی نوآورانه استفاده می‌کنند تا زیبایی انسان را به شکلی به نمایش بگذارند که نظیر آن در هیچ سبک هنری دیگری دیده نشده است. بد نیست بدانید بسیاری معتقدند نقاشی بدن اولین شکل هنری بوده که توسط انسان‌ها به کار گرفته شده و البته شواهد باستان‌شناسی نیز تا حدودی این فرضیه را تأیید می‌کند.

آثار به‌جامانده از قبایل باستانی از سراسر آفریقا، اروپا، آسیا و استرالیا نشان‌دهنده میراث واضحی از هنر نقاشی بدن این تمدن‌هاست. انسان‌های باستانی با استفاده از رنگ‌های طبیعی گیاهان و میوه‌ها، پوست بدن خود را با نمادهای آیینی،خالکوبی، پیرسینگ و حتی آثار اسکار (زخم) تزئین می‌کردند.

بنابر گفته بسیاری از مورخان، نقاشی بدن بخش مهمی از زندگی روزمره و معنوی دوران باستان بوده است و اغلب این نقاشی‌ها تصویرگر ویژگی‌های ذاتی، آرمان‌های دور، تمثال خدایان و یا مفاهیمی مانند طبیعت یا جنگ بوده‌اند. نقاشی بدن اغلب برای مراسمی مانند عروسی، آمادگی برای جنگ، مرگ یا تشییع جنازه، نشان‌دادن موقعیت و منزلت اجتماعی و آیین‌های مربوط به بلوغ اعمال می‌شد.

علاوه بر نقاشی‌های موقت، بسیاری از فرهنگ‌ها از نقاشی یا خالکوبی دائمی نیز استفاده می‌کردند که می‌توانست جزئیات بسیار بیشتری نسبت به نقاشی‌های موقت را روی بدن به نمایش بگذارد.

بخشی از این سنت‌های باستانی به آرامی با پیشرفت تمدن انسانی مدرن به نسل‌های بعد منتقل شدند و توانستند حتی به بخشی از سنت‌های دوران مدرن نیز تبدیل شوند. برخی نمونه‌های نقاشی بدن در دوران مدرن را می‌توان در هندوستان (جایی که عروس‌ها خود را با خالکوبی تزئین می‌کنند) و قبایل آفریقایی-آمریکایی (که از نقاشی بدن برای بسیاری از مراسم مذهبی خود استفاده می‌کنند) هنوز مشاهده کرد.

اولین ظهور مجدد نقاشی کامل بدن در دوران معاصر در سال 1933 رخ داد؛ جایی که مخترع ئ بنیانگذار مشهور لوازم آرایشی مکس فاکتور با نمایش مدل برهنه سالی رند در نمایشگاه جهانی 1933 در شیکاگو، موجی از شوک و هیاهو را رقم زد. البته شوک ناشی از این تبلیغات عمومی نتوانست نقاشی بدن را در غرب به محبوبیت برساند، اما ایده آن را در ذهن بسیاری از هنرمندان آینده حکاکی کرد.

استفاده گسترده از نقاشی بدن در دهه 1960 تجلی پیدا کرد، زمانی که هنرمندان غربی تلاش می‌کردند راهی جدید برای بیان احساسات خود به شیوه‌ای حساسیت‌برانگیز و شوکه‌کننده بیابند. این فرصت برای آن‌ها با شکل‌گیری جنبش هیپی در ایالات متحده فراهم شد؛ جنبشی بنیادین که جنسیت‌گرایی، استفاده از روان‌گردان و برهنگی را به عنوان سبک زندگی خود پذیرفته بود.

نکته مهم این در مورد نقاشی بدن این است که این هنر لزوماً روی بدن کاملاً برهنه زنانه اعمال نمی‌شود و می‌تواند روی قسمت‌های کوچک‌تری از پوست مانند پشت، دست‌ها، سینه و صورت نیز اعمال شود.

از هنرمندان مشهوری که از نقاشی بدن به عنوان وسیله‌ای برای بیان چشم‌انداز هنری خود استفاده کرده‌اند، می‌توان به یانا استرباک، ربکا هورن، یوری مسن-یاشین و جوآن گر اشاره کرد که با خلق یک نقاشی کامل بدن برای بازیگر دمی مور روی جلد مجله ونیتی فیر در اوت 1992 افکار عمومی را شوکه کرد.

شکل بسیار خاص دیگری از نقاشی هنری بدن در جنبش نقاشی آلترناتیو ظهور یافت که در دهه‌ 1950 و 1960 تاحدودی رواج پیدا کرد. طی این دوران، هنرمند رنگ را روی بدن مدل‌های (معمولاً) زنانه اعمال می‌کرد، سپس مدلها بوم نقاشی را دربرمی‌گرفتند و با تماس مستقیم بدن خود با بوم، نقش‌های بدیعی را ایجاد می‌کردند. این روش عمدتاً با تلاش‌های هنرمند فرانسوی ایو کلین به محبوبیت رسید. او امروزه به عنوان یکی از پیشگامان کلیدی هنر اجرا (پرفورمنس آرت) شناخته می‌شود.

در حال حاضر، نقاشی هنری بدن در سراسر جهان به عنوان شکلی پذیرفته‌شده از هنر آلترناتیو قلمداد می‌شود.

امروزه نقاشی بدن را می‌توان در چندین شکل همچنان مشاهده کرد. آن‌ها ابزارهای عالی برای جلب توجه عمومی در اعتراضات سیاسی (اغلب در تظاهرات PETA برای کمپین‌های مختلف علیه ظلم به حیوانات دیده می‌شود) هستند و همچنین به عنوان ابزار بسیار محبوبی برای تبلیغ وفاداری در گردهمایی‌های ورزشی مشاهده می‌شوند.

اگرچه نمونه هایی از لاک ناخن را می‌توان در بسیاری از تمدن های باستانی یافت، اما تنها در دوران مدرن بود که این محصولات آرایشی به محبوبیت رسیدند.

به مدد پیشرفت های باورنکردنی انقلاب صنعتی و توانایی‌های جدید شیمیدان‌های معاصر، لاک ناخن به عنوان یک محصول آرایشی اجتماعی مقبول ظهور کرد و از سوی جمعیت زنان نیمکره غربی پذیرفته شد. مراقبت از ناخن همیشه بخش مهمی از مد در دوران تمدن مدرن بوده است، با این حال، در اواخر قرن 17 میلادی بود که اولین پرتره ها با ناخن‌های براق ظاهر شدند. از آن نقطه به بعد، مراقبت از ناخن و محصولات آرایشی مرتبط با آن شروع به نفوذ به در توده مردم کرد و در عصر ویکتوریایی به طور گسترده مورد اقبال قرار گرفت.

اما، پیش از بازگشت به انگلستان دوران ویکتوریایی و آغاز گسترش لاک ناخن در نیمکره غربی، شاید بهتر باشد به منشا این محصول زیبایی در تمدن‌های باستانی اشاره کنیم. بنا بر گفته مورخان و باستان شناسان، 5000 سال پیش لاک ناخن در چین اختراع شد و طبقه حاکم برای متمایز کردن خود از اقشار فرودست از آن بهره می‌بردند. رنگ‌های محبوب آن زمان از نوع متالیک (طلایی و نقره‌ای) بودند و قدرت و ثروت را نمادپردازی می‌کردند.

یک تفاوت مهم میان چین و سایر تمدن‌های باستانی که از لاک ناخن استفاده می‌کردند این بود که استفاده از این محصول آرایشی برای مردم عادی در چین ممنوع بود. تا آن حد که چندین گزارش از اعدام افراد عادی در ملاعام تنها به جرم داشتن ناخن‌های رنگی به ثبت رسیده است.

لاک ناخن از چین به هند، خاورمیانه و شمال آفریقا نفوذ کرد و در مصر به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. همانند بسیاری دیگر از محصولات آرایشی، لاک ناخن پس از افول امپراتوری روم از مد اروپایی محو شد و تنها پس از آغاز دوره رنسانس و ایجاد ارتباط تجاری جدید با خاورمیانه و هند بود که اشراف اروپایی به لاک ناخن دسترسی پیدا کردند. با گذشت قرن‌ها، لاک ناخن و مانیکور بیشتر و بیشتر رایج شد تا اینکه در اواخر قرن 18 میلادی در فرانسه به طور کامل فراگیری پیدا کرد.

تا اوایل قرن 19 میلادی، لاک ناخن و رنگ آمیزی ناخن در میان مردم عادی کشورهایی مانند فرانسه، انگلستان، ایتالیا و ایالات متحده رایج‌تر شد، اما در اوایل قرن 20 بود که با ظهور تعداد زیادی آرایشگاه مانیکور در فرانسه (به ویژه در دهه 1920 و 1930 میلادی) این محصول محبوبیت واقعی خود را نشان داد.

امروزه، لاک ناخن را می‌توان در هر ترکیب ممکن از رنگ و شفافیت یافت. جالب است بدانید لاک ناخن مشکی که امروزه در فرهنگ‌های زیرزمینی گوت، پانک، ایمو و هوی متال محبوب است، خاستگاه آن در این پدیده‌های نوظور نبوده است؛ بلکه ریشه آن به دهه 1930 میلادی یعنی دوران پسا آرت دکو بازمی‌گردد.

سایه چشم یک محصول آرایشی است که روی پلک ها و زیر ابروها اعمال می‌شود و هدف از آن، تاکید بیشتر بر چشمان، بخشیدن عمق و بُعد و درنهایت جذاب و گیراکردن آنهاست. در طول تاریخ، بسیاری از تمدن‌ها از سایه چشم به عنوان بخش مهمی از مد و مذهب خود استفاده کرده‌اند و انواع بیشماری از رنگ‌ها و بافت‌های سایه چشم خلق کرده‌اند. از آنجایی که سایه چشم می‌تواند به سرعت و به طور مؤثر ظاهر چهره را کاملاً دگرگون کند، بازیگران تئاتر و فیلم از این محصول آرایشی در جهت ایجاد ظاهر نقش‌های آیکونیک خود استفاده می‌کنند.

اولین شواهد مبنی‌بر وجود سایه چشم به 12 هزار سال پیش در مصر باستان برمی‌گرددکه در آن از ماده معروفی به نام کحل (ترکیبی از سرب، اکسید مس، اخرا، خاکستر، مالاکیت، آنتیموان خرد شده، بادام سوخته و سنگ معدن کریسوکولا) برای آرایش چشم استفاده می‌کردند. این ماده نه تنها به عنوان یک ابزار برای بهبود ظاهر، بلکه همچنین به عنوان یک درمان دارویی برای کاهش التهاب ناشی از تشعشعات خورشید مورد استفاده بود. قابل ذکر است که سایه چشم، مانند بسیاری دیگر از محصولات آرایشی مصری، بخشی از مراسم آیینی و زندگی مذهبی روزمره این تمدن بود. طبقه اشراف(و در نهایت بقیه مردم) از محصولات آرایشی برای افزایش زیبایی خود و نزدیک‌تر کردن ظاهرشان به خدایان استفاده می‌کردند.

نوع دیگری از خط چشم باستانی را می‌توان 5 هزار سال پیش در بین‌النهرین یافت. در آنجا زنان سنگ‌های نیمه قیمتی را آسیاب می‌کردند و از گرد درخشان آن برای تزیین لب ها و چشم های خود بهره می‌بردند.

با ورود محصولاتی مانند سایه چشم به یونان و روم، آنها اهمیت آیینی خود را از دست دادند و تنها به عنوان ابزاری برای زیباتر شدن استفاده می‌شدند. سایه چشم های گران‌قیمت و مجلل وارداتی از قلمروهای دوردست مانند بابل و هند قطعا برای تمام مردم در دسترس نبود و تنها زنان و مردان طبقه بالا توانایی تهیه آنها را داشتند. رومی‌ها نیز نسخه‌های خودشان از سایه چشم را با دستورالعمل‌هایی که شامل گیاهان، مواد معدنی خرد شده، گُل‌های خشک شده، منابع حیوانی و رنگ‌های استخراج‌شده از گیاهان تولید می‌کردند.

اما نسخه مدرن سایه چشم در اوایل قرن بیستم، طی انقلاب مد دهه 1920 متولد شد. در آن زمان، شیمیدان‌ها راهی برای استفاده از مواد معدنی پیدا کردند که اثرات ناخواسته محصولات قبلی سایه چشم (مانند تحریکات پوستی و چسبندگی شدید) را برطرف می‌کرد. از آن نقطه به بعد، سایه چشم بخش مهمی از مد در سراسر جهان شد، هرچندکه در برهه‌هایی از زمان بسیار محبوب می‌یافت و گاهی اوقات محو می‌شد تا به زنان اجازه دهد تا با ظاهر”طبیعی”تری در جامعه ظاهر شوند.

چشم‌ها بخشی از چهره هستند که در روتین آرایشی ما به شدت تعیین‌کننده‌اند. حتی کوچک‌ترین تغییر رنگ یا شکل در این ناحیه می‌تواند به طور چشمگیری نمای ظاهری و درنتیجه اعتماد به نفس ما را ارتقا دهد. برای همین است که شیمی‌دانان و آرایشگران چه در عصر باستان و چه در دنیای مدرن به دنبال آسان‌ترین راه برای دستیابی به این هدف بوده‌اند.

مانند بسیاری دیگر از محصولات آرایشی، نمونه‌های اولیه خط چشم را می‌توان در منطقه بین‌النهرین و مصر باستان جستجو کرد؛ جایی که این سبک مد از آن به چهار گوشه جهان گسترش یافت و توانست بخش مهمی از روتین آرایشی زنان در فرهنگ‌های مختلف شود.

بیش از 12 هزار سال پیش، خط چشم برای اولین بار در مصر باستان و بین‌النهرین ظاهر شد. در آنجا هم مردان و هم زنان صاحب‌مقام از خط چشم برای تاکید بهتر روی مرز چشمانو نیز محافظت از چین و چروک‌هایی که ممکن است پس از مواجهه مداوم با بادهای بیابانی، آفتاب و گرمای صحرا ایجاد شود، استفاده می‌کردند. اگرچه خط چشم تنها یکی از محصولات آرایشی متعددی بود که توسط آنها مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما برخلاف تعدادی از هم‌رده‌های خود هرگز از مد نیفتاد و تا سقوط مصر در برابر امپراتوری روم در اوایل هزاره اول میلادی، مورد استفاده عموم طبقات جامعه بود. همانند سایر محصولات آرایشی نشات‌گرفته از این ناحیه، خط چشم نیز نه تنها یک ابزار مد بلکه نمادی از دین و مذهب بود. با گذشت هزاره‌ها و تغییرات شگرف در ساختار تمدن‌ها، مد خط چشم همچنان ثابت ماند؛ میراثی که هنوز وامدار آن هستیم.

اما متاسفانه، پس از سقوط مصر، خط چشم از مد قاره اروپا خارج شد و کاربردی محدود در دوران حکومت امپراتوری‌های یونان و روم را حفظ کرد. در آسیا، خط چشم همچنان مورد استفاده بود، اما پس از خروج اروپا از قرون وسطی و ورود به دوره رنسانس و عصر مدرن، باز هم خط چشم نتوانست به مد اروپا ورود کند.

اما آنچه خط چشم را دوباره به صحنه آورد، در دهه 1920 رخ داد؛ یعنی زمانی که بسیاری از زنان مد ویکتوریایی را کنار گذاشتند و به استقبال مد جدیدی رفتند کهبازیگران تئاتر، هالیوود، رقاصان باله، موسیقیدانان و عکاسان ترویج می‌کردند.

پس از اینکه شرکت‌های آرایشی بین‌المللی به تدریج سودآوری این صنعت را درک کردند، دیگر راه بازگشتی وجود نداشت. بودجه‌های بازاریابی اوج گرفت، اختراعات جدید ماهانه معرفی می‌شد و جمعیت زنان آماده و مشتاق آزمودن هر چیزی بودند که باعث می‌شد شبیه بازیگران محبوب هالیوودی‌شان به نظر برسند.

سال اوج‌گیری شهرت خط چشم، سال 1922 بود، وقتی باستان‌شناسان انگلیسی‌، هوارد کارتر و جورج هربرت. در عمق اهرام بزرگ جیزه، پیکره فرعون بزرگ مصر، توت‌عنخ‌آمون را با تمامی ثروت‌ها و آثار هنری‌اش سالم یافتند. پوشش خبری بین‌المللی این رویداد، خط چشم باستانی مصری را بعد از هزاره‌ها به غرب معرفی کرد و بلافاصله با استقبال جهانی مواجه شد.

در بین دهه 1920 تا 1960 فرهنگ استفاده از خط چشم به آرامی رشد کرد تا اینکه در دهه 1970 به تولد چندین سبک مد جدید انجامید که از خط چشم به شیوه‌های نو استفاده می‌کردند. مدهای پانک و گوتیک بر تاثیر دراماتیک آرایش چشم تکیه داشتند و از این جهت، خط چشم، سایه چشم و ریمل به پرکاربردترین محصولات آرایشی آنها تبدیل شد. در اواخر قرن 20، فرهنگ ایمو خط چشم را حتی در میان جمعیت مردان نیز محبوب کرد.

از زمانی که خط چشم در مد مدرن ظاهر شد، این محصول به شدت میان زنان محبوب شد و از آن زمان تاکنون هرگز از آن دست نکشیده‌اند.

چشم‌ها پنجره‌ای به روح هستند

از این رو، از دوران باستان و سرآغاز تمدن بشری مدرن، انسان‌ها همواره در پی آزمودن روش‌هایی برای زیباتر کردن چشم‌ها و مژه‌هایشان بوده‌اند. نمونه‌های اولیه این تلاش‌ها را می‌توان در کاوش‌های باستان‌شناسی چندین تمدن باستانی (مانند بین‌النهرین و آشور) سافت که که از گرد نرم‌شده سنگ‌های قیمتی برای تزیین لب‌ها و چشمان زنان استفاده می‌کردند.

با این حال، گفته می‌شود انقلاب واقعی محصولات آرایش چشم (اختراع ماسکارا) از مصر باستان سرچشمه می‌گیرد.

در محیط بیابانی طاقت‌فرسا و خشن شمال آفریقا، مردم (و به ویژه اشراف و ثروتمندان) وادار شدند تا راهکاری برای محافظت از صورت و بدنشان در برابر عوامل طبیعی نامهربان بیابند. پس از قرن‌ها و هزاره‌ها، جامعه مصر به تدریج مد و سبکی را شکل داد که ارتباط تنگاتنگی نه تنها با پزشکی بلکه با مذهب آن‌ها داشت. آن‌ها مد را راهی برای احترام به باورهایشان می‌دیدند و اکثریت جمعیت به‌صورت روتین از آن استفاده می‌کردند. شواهدی که از محصولات آرایش پلک و مژه مربوط به حدود 6000 سال پیش در این سرزمین به دست آمد، حاکی از وجود ماده‌ای به نام کحل است؛ یکی از پرکاربردترین محصولات آرایشی در خاورمیانه باستان و مدرن که در آن زمان از ترکیب زغال چوب، عسل، آب و عجیب‌تر از همه مدفوع تمساح تولید می‌شد.

مصریان باستان از این ماده برای تیره کردن چشم، مژه و ابرو استفاده می‌کردند، از چشم‌هایشان در برابر گرد و غبار مضر و میکروارگانیسم‌هایی که با باد پراکنده می‌شدند محافظت می‌کرد و دیری نگذشت که این ماده و آیین استفاده از آن به مرور تبدیل به بخشی از مذهب و آیین مردمان آن زمان شد. (تصورات بر این بود که این ماده نمادی از حفظ روح فرد در برابر ارواح شریر و خطرناک باشد!)

با گسترش نفوذ تمدن مصر و آغاز  پیشرفت‌ در زمینه علم شیمی و تولید محصولات آرایشی، دیری نپایید که این محصولات فراتر از مرزهای این تمدن گسترش یابد و حتی در یونان و روم نیز جایگاه خود را پیدا کند. در آنجا هم محصولات آرایش چشم به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از مد و مراسم مذهبی پذیرفته شدند.

متأسفانه پس از سقوط روم، اروپا نیز وارد عصر تاریکی شد؛ دوره‌ای که در آن آرایش تنها به‌عنوان ابزاری برای خودنمایی افراد ثروتمند و قدرتمند تلقی می‌شد. با این حال، این وضع در دوران حکومت ملکه ویکتوریای انگلیس (1837-1901) تغییر کرد و محصولات آرایشی و لباس‌های فاخر دوباره تبدیل به بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی زنان طبقات متوسط و مرفه شدند.

در ادامه، روتین‌های آرایشی چند مرحله‌ای، سبک‌های مد پیچیده و از همه مهمتر تبلیغات عمومی محصولات آرایشی، زنان را مجبور کرد تا چندین ساعت در روز را صرف آرایش صورتشان کنند. ریمل نیز بخش بسیار مهمی از مجموعه آرایشی هر زن به‌شمار آمد و توهم مژه‌های مشکی و بلند به وسوسه‌ای برای آن‌ها تبدیل شد.

طنز آمیز است که بسته‌بندی فعلی ریمل که امروز ما می‌بینم، پس از پایان دوران مد ویکتوریایی ظاهر شد. در سال 1913 شیمی‌دان و عطرساز فرانسوی، اوژن ریمل، اولین ریمل غیر سمی در مقیاس صنعتی را عرضه کرد. این محصول با اینکه کامل نبود (و تا حد زیادی ناهمگن بود)، اما موفق شد به‌شدت در اروپا محبوب شود، طوری‌که هنوز هم در چندین کشور از جمله ایران هنوز از این محصول با نام ریمل یاد می‌شود. (در فرهنگ غرب به جای ریمل، نام ماسکارا یا mascara رواج دارد)

پذیرش جهانی ماسکارا از تلاش‌های فردی با نام تی. ال. ویلیامز سرچشمه گرفت؛ او بسته‌بندی و فرمولاسیونی بسیار مشابه اوژن ریمل ابداع کرد، اما توانست آن را بهتر بازاریابی کند و در نهایت شرکت مشهور میبلین (Maybelline) را تأسیس کند که تا امروز برای ماسکارایشان معروف است.

ریمل مدرن در پی تبلیغات و بازاریابی بی‌وقفه هلنا روبینشتاین (1870-1965)، یکی از ثروتمندترین زنان قرن 20 به محبوبیت رسید. نفوذ اجتماعی او در کنار تبلیغات مداوم بازیگران مشهور دهه‌های 1930 تا 1950، ریمل را در هر موقعیتی اجتماعی پذیرفتنی کرد؛ به گونه‌ای که اکنون این محصول باستانی بخش مهمی از تقریبا همه سبک‌های مد شده است.

حتی پیش از اینکه اولین اقلام آرایشی مانند رژلب و ریمل در تمدن‌های باستانی ظاهر شوند، انسان‌ها همیشه به دنبال راهی برای مخفی کردن یا رفع بوی بد ناشی از تعریق بدن خود بودند و این کار را با اعمال عطرهایی مشتق از سایر  مواد آرایشی روی بدنشان انجام می‌دادند.

دانشمندان برای مدت‌ها موفق به تعیین دقیق علت بوی آزاردهنده بدن نمی‌شدند، از این رو، مردم در بخش بزرگی از تاریخ تمدن مدرن همچنان با استفاده از ادکلن با این بوهای ناخوشایند مقابله کرده‌اند.  حتی با گسترش استفاده از محصولاتی مانند صابون در نتیجه پیشرفت‌های صنعتی قرن 18 و 19 میلادی، همچنان شستشوی منظم بدن نیز نتوانست ما را از شر این بوهای ناخوشایند نجات دهد.

به نظر می‌رسد بوی بدن محصول تعامل باکتری‌ها با عرق تولیدشده توسط غدد عرق در زیربغل، پاها و دیگر نواحی بدن است. درنهایت، برای مبارزه با این بو، شیمیدان‌ها دو نوع دئودورانت را نعرفی و عرضه کردند.

• دئودورانت‌های معمولی که حاوی موادی هستند که باکتری‌هایی را که از عرق ما تغذیه می‌کنند، از بین می‌برند. نکته مهم این است که این دئودورانت‌ها میزان تعریق بدن را کاهش نمی‌دهند؛ تنها با باکتری‌ها مقابله می‌کنند.
• آنتی‌پرسپیرانت یا ضدتعریق که توانایی تعامل با بدن را دارد و از فرایند تعریق جلوگیری می‌کند. این فرایند با مسدود کردن غدد عرق توسط املاح ویژه‌ای انجام می‌شود که به تدریج و پس از مدت زمان معین حل شده و اثر خود را ازدست می‌دهند. اگرچه آنتی‌پرسپیرانت‌ها نمی‌توانند کل فرایند تعریق را متوقف کنند، اما به طور قابل توجهی احساس خیسی زیربغل را کاهش می‌دهند.

تلاش‌ها برای پوشاندن بوی بدن با موادی مثل صابون‌ها، ادکلن‌ها و عطرها در نهایت با ظهور اولین آنتی‌پرسپیرانت موم‌مانند به نام مام (Mum) در سال 1888 منسوخ شد. این محصول که در ایالات متحده تولید شده بود، عملکرد خوبی داشت اما اعمال و نیز زدودن آن از بدن بسیار سخت بود. اولین دئودورانتی که توجه عمومی را جلب کرد اوردرای (Everdy) بود، یک آنتی‌پرسپیرانت مبتنی بر کلرید آلومینیوم که به راحتی اعمال می‌شد و به سرعت توسط ده‌ها شرکت کپی‌برداری شد. تا پایان قرن 19 میلادی، دئودورانت‌ها را می‌شد به اشکال مختلف از جمله غلطکی، پودر، کرم، پد، جامد و پاشنده در بازار پیدا کرد.

یک نوآوری بزرگ در زمینه دئودورانت در دهه 1950 میلادی رخ داد؛ یعنی وقتی که تولیدکنندگان شروع به معرفی فناوری آئروسل کردند. این منجر به روندی شد که تا دهه 1970 میلادی بیش از 80٪ دئودورانت‌ها و آنتی‌پرسپیرانت‌ها با این فناوری فروخته می‌شدند. با این حال، در سال 1977 برای اولین بار سازمان‌های دولتی در ایالات متحده و اتحادیه اروپا کنترل سختگیرانه‌تری بر مواد مضر موجود در محصولات آرایشی اعمال کردند. این منجر به ممنوعیت اصلی‌ترین ماده سازنده آئروسل یعنی ترکیبات آلومینیم-زیرکونیم شد. در سال‌های بعد، چندین ماده مضر دیگر نیز ممنوع شدند که منجر به کاهش چشمگیر محبوبیت دئودورانت های آئروسلی شد. اما این باعث نشد دئودورانت‌ها به‌کلی منسوخ شوند. دئودورانت‌استیک از فرصت استفاده کرد و با افزودن برخی فناوری‌های حیاتی موفق به کسب محبوبیت جهانی مطلق شد.

امروزه، دئودورانت استیک جامد به طور مطلق رتبه اول فروش در انواع دئودورانت و آنتی‌پرسپیرانت را در اختیار دارد.